J.R.R. Tolkien – Kullervo’nun Hikâyesi

kullervo

 

“Ne demeye yaratıldım ben?

Kim beni yaratıp mahkum etti

Böyle güneş ve ay altında dolanmaya

Açık göklerin altında, ebediyen?

Diğerleri yolculuklarını evlerine yapabilir

Akşam vakti pırıldayarak duran

Ama benim yuvam ormanın içi.

Yaban konaklarda uyumam gerek

Ve acı yağmurlar yıkamalı beni

Benim ocak başım fundaların ortasında

Geniş odalarında rüzgarlar patlıyor

Yağmur altında, iklimin kucağında.

Kutsalların kutsalı Jumala hiçbir zaman

Çağlar içinde bu çağda

Bu kadar çarpık kaderli bir çocuk

Sonsuza dek arkadaşsız olmaya mahkum

Göklerin altında babasız olmaya

Ve bir anne tarafından umursanmadan

Senin Jumala, beni yarattığın gibi

Çığlık çığlığa gezen bir martı misali

Fırtınadaki bir deniz kuşu

Arayıp duran sisli kayaları ve kıyıları

Kırlangıçlar üzerine güneş parlarken

Ve serçeler aydınlığına sahipken

Ve havanın kuşları mutluyken

O hiç ama hiç mutlu olmayan.

Ben Sari mutlu değilim.

Ah İlu, hayat kederli” (s. 51).

 

Tolkien, J.R.R. (2017). Kullervo’nun Hikâyesi, (çev. Çiğdem Erkal), İthaki Yayınları, İstanbul.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

WordPress.com'da bir web sitesi veya blog oluşturun

Yukarı ↑

%d blogcu bunu beğendi: