D. H. Lawrence – Oğullar ve Sevgililer

Sons-and-Lovers-DH-Lawrence-1913-First-Edition.jpg

 

“Birkaç dakika karanlık denizin üstünde esen boğuk rüzgarı dinleyerek sustu Paul. Sonra, “Hiçbir zaman gerçekten benim olmayı istemedin değil mi?” dedi.

“Evet, seninim.”

“Hayır çünkü boşanmak istemiyorsun.”

Çözemeyecekleri bir düğümdü, öylece bıraktılar, alabildiklerini aldılar ve ulaşamadıklarını bilmezlikten geldiler.

Paul başka bir kez, “Baxter’a kötü davrandığını düşüyorum,” dedi. Clara’nın onu annesi gibi yanıtlamayacağını yarım yamalak tahmin edebiliyordu.

“Sen yalnızca kendi içinde bulunduğun koşulları bilirsin, başka insanlarınkini çok iyi bilemezsin.”

Ama Clara onu ciddiye aldı. Hem de şaşılacak kadar.

“Neden?”

“Bana kalırsa sen onu vadinin zambağı sandın. Uygun bulduğun bir kaba koydun ve ona göre davrandın. Sen onun vadinin zambağı olduğuna karar verdin. Artık yabanıl bir havuç bile olsa bir şey değişmezdi. Göremezdin.”

“Hiç de onu vadinin zambağı olarak düşünmedim.”

“Onu olmadığı bir şey olarak düşündün. Kadınlar tam da böyledir işte. Bir erkek için en iyi şeyin ne olduğunu bildiğini sanır ve onun bu şeyi elde etmesine çalışır. Açlıktan ölüyor olsa bile, kadın onun için iyi olanı getirinceye dek oturup ıslık çalmalıdır.”

“Sen ne yapıyorsun peki?”

Güldü Paul. “Islıkla ne çalacağımı düşünüyorum.”

Saçını başını yolmak yerine Clara onu içtenlikle karşıladı.

“Senin için iyi olanı vermek istediğimi mi düşünüyorsun?”

“Umarım ama sevgi bir özgürlük duygusu vermelidir, tutsaklık değil. Miriam bana kazığa bağlı bir eşekmişim duygusu verdi. Yalnızca onun otlağında karnımı doyurmalıydım, başka hiçbir yerde değil. Öldürücü bir şey!”

“Sen bir kadını istediğini yapmaya bırakır mıydın?”

“Evet, beni sevmekten hoşnut kalmasına dikkat ederdim. Eğer kalmazsa, eh, tutmazdım onu.”

“Eğer söylediğin kadar harika olabilseydin…”

Güldü Paul. “Harika olan ben olurdum.”

Birbirlerinden nefret ettikleri bir suskunluk oldu, yine de güldüler.

Paul, “Aşk, ahırda bir köpek olmaktır,” dedi. “Hangimiz köpek?”

“Eh, elbette sen””(s.493-494).

 

Lawrence, D. H. (2018), Oğullar ve Sevgililer, çev. Tülin Nutku, Can Yayınları, İstanbul.

lawrence.jpg

 

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

WordPress.com'da bir web sitesi veya blog oluşturun

Yukarı ↑

%d blogcu bunu beğendi: