Emile Zola – Thérese Raquin

Thérèse Raquin

“Umutsuzluktan umuda geçerek, kendini mahkum edip sonra bağışlıyarak saatlerce böyle konuşuyordu. Bazen sert bazen şikayetli, hasta bir küçük kız sesiyle konuşuyordu. Kafasından geçen bütün acizlik ve gurur, pişmanlık ve isyan düşüncelerine uyarak döşemeye kapanıyor sonra doğruluyordu. Hatta bazen Mme Raquin’in önünde dize gelmiş olduğunu unutuyor, tek başına yaptığı konuşmaya hayalinde devam ediyordu. Kendi sözleriyle iyice sersemledikten sonra aptallaşmış bir halde, sendeliyerek doğruluyor; müşterilerin önünde sinirli hıçkırıklarla ağlamaktan artık korkmayarak, yatışmış bir halde dükkana iniyordu. Yeni bir pişmanlık ihtiyacına kapıldı mı hemencecik yukarıya çıkıp kötürüm kadının önünde tekrar dize geliyordu. Bu sahne günde on kez tekrarlanmaktaydı.” (s. 198)

Zola, Emile (1984). Thérese Raquin, (çev. Samih Tiryakioğlu), Bilge Yayınları, İstanbul.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

WordPress.com'da bir web sitesi veya blog oluşturun

Yukarı ↑

%d blogcu bunu beğendi: