Samuel Beckett- Godot’yu Beklerken

godot beklerken

“VLADIMIR- Başkaları acı çekerken, acaba uyuyor muydum ben? Acaba şu an da uyuyor muyum? Yarın, uyandığımı sandığım zaman, bugün için ne diyeceğim acaba? Dostum Estragon’la burada gece oluncaya kadar Godot’yu beklediğimi mi? Pozzo’nun hamalıyla geçtiğini,   bizimle konuştuğunu mu? Kuşkusuz. Ama bütün bunların içinde doğru olan ne? (Estragon boşyere ayakkabılarını çıkarmaya uğraştıktan sonra yeniden uyuyakalmıştır. Vladimir ona bakar.) Onun bir şeyden haberi olmayacak. Yediği tekmeleri anlatacak, ben de ona bir havuç vereceğim. (Bir süre.) Bir ayağı mezarda, bir ayağı zor bir doğumda. Mezarın dibinden aslında mezarcı doğurtuyor insanları bir yandan dalga geçe geçe. Yaşlanacak vakti bile olmuyor insanın. Hava çığlıklarımızla dolu. (Dinler.) Ama alışkanlık büyük bir susturucudur. (Estragon’a bakar.) Bana da, bir başkası da bana bakarak, uyuyor da, diyor, uyuduğundan haberi yok. (Bir süre.) Böyle sürdüremem. (Bir süre.) Neler söyledim böyle ben?” (s. 102)

 

Beckett, Samuel (1994). Godot’yu Beklerken, (çev. Hasan Anamur), Can Yayınları, İstanbul.

 

en-attendant-godot-e1362866894164

Théâtre du Babylone in Paris (1953)

Görsel Kaynak

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

WordPress.com'da bir web sitesi veya blog oluşturun

Yukarı ↑

%d blogcu bunu beğendi: