N. Vasilyeviç Gogol- Dikanka Yakınlarında Bir Çiftlikte Akşam Toplantıları

Okurken dinlemek için

dikanka

“Ya cadı karısı ne oldu?” diye sordu.

“Cadı karısı mı? Köyümüzün yaşlı kadınları hikâyenin sonunu şöyle uydurmuşlar: Gölette boğulmuş kızların tümü o günden sonra mehtaplı gecelerde beyin bahçesine çıkar, ayışığında ısınırlarmış. Yüzbaşının kızına büyük sevgi saygı gösteriyorlarmış. Bir gece üvey anasını göletin kıyısında görmüş küçükhanım. Atılmış üzerine, bağırarak suya çekmiş onu. Gelgelelim burada da göstermiş cadılığını kadın, suyun içinde, daha önce boğulmuş kızların birinin biçimine girmiş. Böylelikle, kızların onu haşlayacakları yeşil sazdan yapılmış kırbaçtan kurtarmış postunu. Kocakarılara inanırsan öyle… Daha neler anlatıyorlar: Sözde her gece topluyormuş küçükhanım suda boğulmuş kızları, her birinin yüzünü tek tek dikkatle inceliyor, hangisinin cadı olduğunu çıkarmaya çalışıyormuş. Ama anlayamamış… Canlı biri eline düşerse, cadı karısının kızlardan hangisi olduğunu anlayıp ona söylemesi için zorlamaya başlıyormuş adamı… Dediğini yapmazsa onu da suya atıp boğacağını söyleyerek korkutuyormuş… Eskiler böyle anlatıyorlar işte Gannacığım!..” (s. 71)

 

Gogol, N. Vasilyeviç (2013). Dikanka Yakınlarında Bir Çiftlikte Akşam Toplantıları, (çev. Ergin Altay), Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları, İstanbul.

 

witch

John Martin, Manfred and the Alpine Witch (1837)

Resim link

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

WordPress.com'da bir web sitesi veya blog oluşturun

Yukarı ↑

%d blogcu bunu beğendi: